Lajkonik jest to tradycja, która w czasach dawniejszych była określana mianem Konika Zwierzynieckiego. Zjawisko to polega na połączeniu pięknego orszaku oraz kapeli Mlaskotów, która następnie przechodzi ulicami Krakowa, jedynie jednego dnia w ciągu całego roku, a mianowicie w oktawę święta Bożego Ciała. Marsz rozpoczyna się w samo południe, a swój początek ma pod klasztorem Norbertanek. Jest to wyśmienita zabawa, ponieważ pochód bardzo wesoło przemieszcza się pomiędzy przechodniami za pomocą specjalnych buław uderza w ludzi, co oczywiście nie ma na celu okaleczenia kogoś, jednak dać trafionemu wiele szczęścia oraz przede wszystkim zdrowia. Pochód musi dotrzeć na rynek Krakowa w godzinach popołudniowych, gdzie pod wierzą ratusza odbywa się taniec, w którym chorąży wymachuje czerwoną chorągwią, na której jest biały orzeł oraz herb Krakowa. Po zakończeniu tańca, powyższy chorąży zbiera od władz Krakowa określony haracz, który ma wymiar symboliczny, a następnie kosztuje wina z kielicha, co ma mieć symbolikę toastu za zdrowie mieszkańców oraz samego miasta. Tradycja ta ściśle połączona jest z procesjami odbywanymi w Boże Ciało. Również tradycja ta połączona została z legendą traktującą o odparciu ataków wojsk tatarskich pod Krakowem, przez oddziały włózczków, którzy zajmowali się spławianiem drewna przez Wisłę. Po zwycięstwie przebrali się oni w zdobyte od Tatarów stroje i hucznie wstąpili pochodem na ulice Krakowa, a najdzielniejszy z nich miał zaszczyt poruszać się na koniu. Jest to bardzo ciekawa tradycja, a co za tym idzie jest ona obchodzona po dziś dzień, jednak włóczkowie obecnie zastąpieni zostali przez pracowników wodociągów miejskich, a co do ich ubioru to zmienił się on przez lata obchodów. Jedynie strój Lajkonika jest niezmienny od roku 1904, kiedy to został on stworzony przez Stanisława Wyspiańskiego. Resztę strojów, jakie z pewnością spotkamy w orszaku aprojektował Feliks Molenda w roku 1935, a nleżą do nich przede wszystkim postacie z orszaku łącznie z chorążym, muzycy oraz jeden z symbolicznych gapiów.