Ze względu na daną cechę wyjazdu wyróżnia się wiele rodzajów migracji.

Migracje klasyfikuje się ze względu na przyczynę wyjazdu, długość, stopień dobrowolności, stosunek do granic administracyjnych oraz czas trwania. Głównym kierunkiem jest migracja ze wsi do miast. W krajach Europy Zachodniej proces ten zaczął się na początku XX wieku. Natomiast środkowo-wschodnia cześć kontynentu zaczęła migrować w połowie minionego stulecia. W państwach rozwijających proces migracyjny jeszcze się nie zakończył. Od 80% do 90% obywateli krajów bogatych zamieszkuje w miastach. Wieś na zachodzie Europy jest tak wyludniona, że nie ma już, kto jej opuszczać. W ostatnich czasach obserwuje się tendencję odwrotną. Ludzie zaczynają się przeprowadzać z miast do wsi. Jest to ściśle związane z wolnymi zawodami, do których wystarczy tylko Internet i telekomunikacja. Ponadto wieś stwarza warunki do odpoczynku i obcowania z przyrodą. Mieszkańcy biednych państw Afryki i Azji rezydują przede wszystkim na wsiach. Często liczba rodzin utrzymujących się z rolnictwa jest tak dużo, że nie starcza ziemi uprawnej. Dlatego obywatele takich państw migrują do miast w celu znalezienia pracy i odmienienia swego losu.

Innym kierunkiem jest migracja z krajów rozwijających się do państw wysokorozwiniętych. Obywatele Ameryki Południowej bardzo często wyjeżdżają do Stanów Zjednoczonych, mieszkańcy Afryki i państw arabskich marzą o lepszej przyszłości w krajach Unii Europejskiej, a biedni azjaci o migracji do Australii. Marzenie o lepszym życiu jest często przyczyną nielegalnych wyjazdów. Kraje bogate za wszelką cenę chcą ograniczyć liczbę imigrantów, ponieważ ich przyjazd wiąże się ze zmorzoną przestępczością, konfliktami społecznymi i etnicznymi.

Zróżnicowanie rasowe

Na początku XIX wieku powstała klasyfikacja podziałowa człowieka na rasy.

Aby wyodrębnić daną rasę należy wziąć pod uwagę wiele czynników. Zaliczmy do nich: grupę krwi, kolor skóry, proporcje części ciała, kształt czaszki, nosa, warg i czoła, typ i bujność owłosienia. Najczęściej wyróżnia się trzy rasy: białą, żółta i czarną. Jest także inny podział, który grupuje ludność świata na osiem ras z wyróżnieniem trzech odmian: biała-rasa europejska i indyjska, żółta-rasa azjatycka, amerykańska i polinezyjska oraz czarna: rasa australijska, afrykańska, melanezyjska. Do odmiany białej prócz europejczyków i ich potomków, którzy skolonizowali inne części świata zalicza się również mieszkańców Afryki Północnej i Indii. Mimo ciemniejszego koloru skóry mają ten sam typ budowy ciała i włosów oraz bardzo zbliżone rysy twarzy.

Proces mieszania się ras ma miejsce od bardzo dawna. Kiedyś nawet pojawiały się przewidywania, że w przyszłości mają zaniknąć podziały na rasy. Jednak tak się nie stało. Zjawisko to szczególnie widoczne jest w Ameryce. Mieszańców rasy białej i czarnej nazywa się Mulatami, czarnej i żółtej- Zambosami, a białej i żółtej-Metysami. Ta różnorodność ma wiele wspólnego z warunkami klimatycznymi oraz naturalnymi predyspozycjami do uprawiania konkretnych sportów. Wszelkie poglądy mówiące o wyższości jednej z wymienionych ras nazywane są rasizmem, który był bezpośrednim powodem wielu konfliktów i wojen.