Kult obrazu matki bożej sięga już, siedemnastego wieku, nie wiadomo jednak do końca, kto umieścił owy obraz w kaplicy św. Wojciecha mieszczącej się we Lwowie. Kaplica świętego Wojciecha znajdował się na piaszczystym terenie, dlatego też miejsce to nazwano na piaskach. Kaplica ta stanęła w bardzo specyficznym miejscu, ponieważ tam wcześniej wystawiona była też figura matki boskiej. Figurę tą uznawano za boża laskę, która ma cudowne właściwości, dlatego posag ten szybko zyskał sławę i rozgłos. W tysiąc sześćset pięćdziesiątym szóstym roku Szwedzi zniszczyli doszczętnie kaplice a cudowny obraz matki bożej wywieźli do swojego obozu wojskowego. Obraz transportowany był przez jednego z żołnierzy jednak ten w wyniku trudów podroży i chwili złości zniszczył cenny obraz i porzucił na drodze. Obraz ten po pewnym czasie odnalazły według podań dwie szlachcianki pochodzące z Tomaszowa lubelskiego, które z czasem wizerunek matki bożej umieściły w kaplicy lwowskiej katedry. Obraz ten przebywał we Lwowie kilkanaście lat aż do czasu dobudowania przez mieszkańców Tomaszowa kaplicy wtedy to też zwrócono się z prośba o wydanie ich mienia ostatecznie decydujące było w tej kwestii wsparcie ze strony abp korycińskiego. Obraz wrócił, co prawda na dawne miejsce jednak nie trwało to zbyt długo, ponieważ już w roku tysiąc sześćset siedemdziesiątym siódmym obraz wywieziono z kaplicy w obawie przez Wojskimi tureckimi, dopiero po zakończonej wojnie obraz powrócił do Tomaszowa lubelskiego na stałe. Obraz cieszył się coraz większym powodzeniem i zaciekawieniem, dlatego też w celu lepszego przyjmowani licznej rzeszy pielgrzymów kościół drewniany zastąpiono murowanym, za jego głównego fundatora podaje się kasztelana Józefa Potockiego. Aby otoczyć kościół oraz obraz dobra opieką do Tomaszowa Lubelskiego sprowadzeni zostali trynitarze, którzy to zajmowali się miejscem kultu obrazu i dbali o niego. Opieka ta trwała do roku tysiąc siedemset osiemdziesiątego trzeciego, kiedy to cudowny obraz matki bożej przeniesiono do kościoła pod wezwaniem zwiastowania najświętszej Marii panny, obraz jest tam obecny po dziś dzień. Jeśli chodzi o historie miasta i sanktuarium najważniejszym przełomowym rokiem był rok tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąty czwarty, ponieważ ten czas ogłoszono rokiem matki bożej wtedy tez doszło do koronacji obrazu. Naturalnie całą uroczystość poprzedziły długie przygotowania mające na celu wyremontowanie kościoła oraz konserwacje cudownego obrazu matki, bożej, aby doprowadzić go do jak najlepszej formy. Cala uroczystość odbywał się bardzo hucznie, ponieważ poza licznymi wiernymi z kraju przybyli również goście zagraniczni z Ukrainy wydano też stosowane do tego momentu druki okolicznościowe. Miasto bardzo wiele zainwestowało w obraz oraz kościół jendka było to jak najbardziej działanie opłacalne. Obraz jest wspaniałym zabytkiem dawnych czasów poza tym jest także miejscem kultu wielu ludzi, nadal przypisuje się mu cudowne właściwości.