Okres prawosławia w Tomaszowie lubelskim sięga już czternastego wieku w tym czasie w niedaleko położonej od Tomaszowa wsi Rogoźno istniała cerkiew prawosławna. W samym Tomaszowie rozwój prawosławia datuje się na wiek siedemnasty, ponieważ to właśnie wtedy powstały trzy najważniejsze parafie, czyli zaśnięcia Bogurodzicy, parafia świętego Jerzego oraz Mikołaja cudotwórcy. Czas jednak dla parafii nie jest łaskawy, wielu parafian przechodzi na unie w wyniku, czego połączeniu ulegają trzy parafie tworząc jedna wspólną. Kolejnym tragicznym czasem dla parafian jest okres wojen napoleońskich, ponieważ wtedy uszkodzone zostają parafie i tak parafia zaśnięcia Bogurodzicy zawala się z kolei cerkiew św. Mikołaja zostaje spalona. Wiernym pozostaje tylko parafia świętego Jerzego. Musiało minąć blisko pięćdziesiąt lat panowania w Tomaszowie parafii unickiej żeby w końcu do miasta powróciła religia prawosławna oraz parafianie. Parafia ta zaczęła się na tyle rozbudowywać, że w powołano do życia dekanat parafii tomasowskiej. W tysiąc osiemset siedemdziesiątym dziewiątym roku dekanat ulega całkowitej reorganizacji na skutek, czego wyłaniają się dwa okręgi pierwszy z nich obejmował cerkwie w Tomaszowie, Łosińcu, Tarnowie itp. z kolei drugi objął Tyszowice, Waikjew, Łaszczów. Pomimo tego, że w mieście istniały dwa okręgi to posiadały jednego zwierzchnika był nim ks. Seweryn Ulianicki. Z czasem naturalnie nastąpiła zmiana personalna na kierownictwie okręgów w końcu dziekanem pierwszego z nich został ks. Korneliusz, Gierasimowicz który zasługuje na specjalną uwagę. To właśnie ta osoba założyła bractwo ku czci świętego Jerzego, które z biegiem lat przeniesiono do parafii Mikołaja cudotwórcy poza tym za sprawą księdza odbywa się budowa nowej świątyni, która jest obecna w miecie po dziś dzień. Praca budowlane nad cerkwią były dość długie, ponieważ trwały aż siedem lat tego niestety wymagały jego plany. Nowo powstały budynek cerkiewny został wykonany w stylu noerosyjskim. Po zakończeniu prac budowlanych nastąpiło jego wyświecenie tutaj swój udział miał również ksiądz Korneliusz, ponieważ to właśnie on dokonał święceń. Za swoje zasługi po dziś dzień ksiądz Korneliusz ukazany jest za najwybitniejszego proboszcza z okresu dziewiętnastego wieku. Działalność księdza nie skończyła się jednak tylko na wzniesieniu cerkwi prawosławnej, ponieważ osiągnął on jeszcze jeden bardzo ważny sukces mianowicie powołał do życia bractwo parafialne i przez lata je rozbudowywał, podczas wizytacji, której przewodniczył władyka Herman bractwo liczyło już prawie sto osób i posiadało swoje lokum, czyli herbaciarnie, która znajduje się na terenie miasta po dziś dzień jednak ma nie, co inny charakter. Poza tymi znaczącymi zasługami watro wspomnieć jeszcze o jednak, ponieważ to właśnie ksiądz Korneliusz po pożarze miasta pokierował mieszkańcami i parafianami oraz zjednoczył ich w jednej cerkwi świętego Jerzego. Eskalacja tego zasłużonego sługi bożego nastąpiła w roku tysiąc dziewięćset piętnastym.