W latach osiemdziesiątych koniunktura Tomaszowa lubelskiego przechodziła swoje złote czasy, ponieważ tutejsze fabryki wytwarzały ogromne ilości materiałów wełnianych dla rynku rosyjskiego. Wyroby pochodzące z Tomaszowa docierały nie tylko do Kaukazu, ale nawet na daleki wschód. Dużą zasługę dla przemysłu miasta miała żydowska rodzina, Landsberg, która to wybudowała fabryki blisko Tomaszowa lubelskiego. Z czasem liczba fabryk powiększał się i mogła już zatrudniać stu robotników. Złote czasy dla fabryk nie kończyły się wręcz przeciwnie trwały, ponieważ wkrótce ulepszono jakość wyrobów stosując do tego celu najnowsze metody. Tak uzyskany materiał spełniał wszystkie wymogi i był bardzo wysokiej jakości. Wkrótce po wprowadzeniu nowych technologii tym fabryki longsebrgow stały się sławne w całym Tomaszowie do tego stopnia, że mogły śmiało konkurować z fabrykami łódzkimi. W tysiąc dziewięćset ósmym roku fabryki zostały przekształcone w towarzystwo akcyjne były na tyle prężne ze mogły zatrudniać już ośmiuset pracowników. Dla miasta Tomaszowa oznaczało to przede wszystkim rozwój gospodarczy oraz techniczny. Niestety sytuacja fabryk pogorszyła się, kiedy to Niemcy wygrały pierwsza wojnę światową z trudem fabryki przetrwały dopiero kilka lat później, czyli w roku tysiąc dziewięćset dziewiętnastym wznowiły produkcje tkanin, ale już na mniejszy zasięg. Fabryka oprócz wytwarzani materiałów bawełnianych specjalizowała się tez w szyciu mundurów dla wojska oraz dla urzędników państwowych. Każdy pragnął taki mundur podsiać, ponieważ szyte były z najlepszego gatunku tkanin. Aby zwiększyć sprzedać i rozreklamować swoje wyroby firma otworzyła sieć małych sklepików przede wszystkim w Warszawie i lodzi dało to pożądany skutek, ponieważ zamówienia dochodziły do firmy z różnych części polski, dlatego tez postanowiono wybudować placyk, który mail być siedzibą administracyjną fabryk. Oprócz funkcji administracyjnej służył on jako mieszkania samej dyrekcji fabryk. Z biegiem czasu placyk ten pełnił też inne funkcje, czyli służył jako laboratorium następnie stosowny był jako laboratorium analityczne aż w kocu placyk przetworzono na siedzibę tomasowskiego urzędu pracy. Zabytkowy budynek naturalnie wyremontowano i przystosowano do pracy jednak nie zniszczono jego zabytkowego wyglądu dzięki temu pałac zachował swój pierwotny kształt oraz wygląd. Dawniej placyk w Tomaszowie lubelskim był centralną siedzibą administracji potężnej firmy tkackiej obecnie jednak z biegiem lat jego przeznaczenie zupełnie się odmieniło. Dziś mogą podziwiać go wszyscy bezrobotni udający się do urzędu pracy. Jest to jedyny urząd pracy, który działa w tak zabytkowym budynku wszystkie inne urzędy mieszacza się w nowoczesnych budowlach jednak taki zamysł ma pewne zalety, czyli pozawala zabytkowi służyć ludziom jeszcze przez długie lata poza tym jest bogatym źródłem historii. Każdy, kto tutaj przybywa, po niekąd edukuje się na temat tego miejsca i zachwyca jego wyglądem, który przez setki lat jest taki sam i wciąż piękny.