Polski Związek Hodowców Koni Małopolskich jest to stowarzyszenie, przede wszystkim miłośników, jednak również hodowców oraz użytkowników koni małopolskich. Są to w gruncie rzeczy głównie konie półkrwi angloarabskiej. Formalnie Polski Związek Hodowców Koni Małopolskich został zarejestrowany 2003 roku, a dokładniej 11 września za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Lublinie. Związek swoją siedzibę ulokował w miejscowości o nazwie białka. Jest to związek dość prężnie się rozwijający, stanowiący bardzo wielkie wsparcie dla rekultywowania oraz rozwijania hodowli konia małopolskiego. Pierwsze zgromadzenie walne, jakie zorganizował związek miało miejsce w Krasnymstawie 2003 roku, 15 listopada, a więc niedługo po założeniu. Na pierwszy zebraniu walnym udało się uchwalić statut, który określany jest mianem P.Z.H.K.M, jak również wybrano władze powyższego związku. Związek jak już wspomniano na początku artykułu, zajmuje się hodowlą koni małopolskich. Rasa Koni Małopolskich swoich początków doszukuje się w roku 1962 za sprawą rozporządzenia, jakie wydał Minister Rolnictwa odnośnie prowadzenia ksiąg zwierząt o charakterze zarodowym. Dzięki temu rozporządzeniu już po roku ukazała się księga, a raczej I tom Księgi Stadnej Koni Małopolskich. Napisanie tej księgi miało na celu opisanie regulacji prawnych odnoszących się do koni gorącokrwistych, które występowały na terenach woj. Lubelskiego, kieleckiego, Rzeszowskiego orz Krakowskiego. Konie tej rasy charakteryzowały się przede wszystkim wielką odrębnością, jeżeli porównalibyśmy je do innych koni, o rasach szlachetnych, które występowały w innych województwach. Odrębność koni małopolskich stała się ich wielką zaletą, która następnie została bardzo mile akceptowana przez znawców koni, a następnie uznano ją za niezwykle pozytywną wartość genetyczną tych koni. Nazewnictwo tych koni pojawiło się już około wieku piętnastego, jednak była ona stosowana w nazewnictwie koni, które pierwotnie żyły na terenach województw, Sandomierskiego, Lubelskiego oraz Krakowskiego.